zaterdag 10 december 2011

Apologie van een leider van morgen

Mijn mooiste bezitting is mijn verdriet. De tegenstelling tussen dromen en leven is afschuwelijk maar het verdriet dat aan die breuk ontspringt is prachtig. Harmonieus, disfunctioneel en vergankelijk. Leven is een klein toeval in een oneindige kosmos. Jaarlijks wordt 1,3 miljard ton voedsel weggesmeten, ongeveer 925 miljoen mensen lijden honger. Dat is ruwweg een derde van de voedselproductie, een achtste van de wereldbevolking. De mens beschikt over een steeds toenemend arsenaal aan technologische middelen om natuurlijke hulpbronnen uit te putten of handenarbeid te mechaniseren, steeds meer mensen moeten steeds langer werken. De CO2-uitstoot is vorig jaar ongemeen sterk gestegen, onder prominente wetenschappers staat het al lang niet meer ter discussie dat we de aarde aan het vergassen zijn. Overigens wist De Morgen me mee te delen dat LiLo's Playboyfoto's gelekt zijn. Je kan ze hier bekijken. Als het algehele morele verval één voordeel heeft opgeleverd is het dat kinderen niet meer naar hun ouders opkijken, want zo hóórt het. Volwassenheid is een tegenstrijdig feit. We kijken naar films waarin mensen belogen worden en verbazen ons erover terwijl we onszelf zelf beliegen. We kijken naar films om ons te verheugen in de ondergang van het kwaad terwijl we er zelf aan deelnemen. Absurdo, ergo sum. Ironisch genoeg hadden de christenen het nog het beste door. Wie zich niet schuldig voelt, is immoreel. Ofwel eis ik van de Verenigde Naties een verklaring, door alle leden ondertekend, waarin we allen gezamenlijk toegeven een bende onverantwoordelijke nitwits te zijn, ofwel moet er iets veranderen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten